Beëdiging

Op deze pagina vindt u uitgebreide informatie over beëdiging van tolken en vertalers.

Wilt u een verzoek tot beëdiging indienen en weet u niet exact hoe en bij welke rechtbank u dat moet doen? klikt u dan op onderstaande link.

• voorwaarden per rechtbank voor indienen verzoek tot beëdiging

Inleiding

Sinds 1 januari 2009 is de Wet beëdigde tolken en vertalers (Wbtv) van kracht. Deze wet vervangt oude wetgeving over beëdigde vertalers en bepaalt ondermeer dat een grote groep afnemers uit het domein van justitie en politie, in het kader van straf- en vreemdelingenrecht, gebruik moet maken van beëdigde tolken en vertalers. Een van de instrumenten ter uitvoering van Wbtv is het Register beëdigde tolken en vertalers (Rbtv). In dit Register staan alle beëdigde tolken en vertalers geregistreerd.

Hoe word ik beëdigd tolk of vertaler?

Als u beëdigd tolk of vertaler wilt worden dan dient u eerst een verzoek tot inschrijving in het Rbtv te doen. Vervolgens wordt bekeken of u voldoet aan de voorwaarden uit het Besluit inschrijving Rbtv. Als dat zo is dan wordt u door Bureau btv ingeschreven in het Rbtv. Aansluitend ontvangt u een bewijs van inschrijving. Met dat bewijs van inschrijving kunt u een verzoek tot beëdiging indienen bij de rechtbank waaronder uw woonplaats valt. U ontvangt daarna vanzelf een uitnodiging van de rechtbank om ter zitting te verschijnen. Tijdens die zitting zegt u de tekst van de eed of gelofte op waarna u door de rechter beëdigd wordt. U ontvangt hierna een akte van beëdiging. Deze akte dient u aansluitend ter completering van uw dossier in kopie op te sturen naar Bureau btv. Hierna bent u officieel beëdigd tolk en/of vertaler en staat u ook als zodanig geregistreerd in het Rbtv.

Geschiedenis

Van sommige vertalingen wordt al sinds de 19e eeuw verlangd dat deze zijn opgesteld door een beëdigd vertaler. Het gaat hierbij vaak om vertalingen van documenten met een officiële of juridische status zoals akten, bewijsstukken in rechtszaken, diploma's en getuigschriften.

Vanaf 1878 kon een vertaler op grond van de Wet Beëdigde Vertalers (WBV) na overlegging van bepaalde diploma's en of getuigschriften door de rechtbank eenmalig 'voor het leven' beëdigd worden als vertaler. Na de beëdigingszitting werd hem een akte van beëdiging uitgereikt, waarna zijn handtekening werd gedeponeerd bij de rechtbank.

Als een vertaler een beëdigde vertaling vervaardigde, dan voorzag hij de vertaling van zijn handtekening, zijn ambtsstempel en een verklaring dat de vertaling volledig was en naar eer en geweten was gemaakt. Desgewenst kon zijn klant bij de rechtbank op basis van de handtekening laten controleren of de vertaling ook daadwerkelijk door de beëdigde vertaler was gemaakt. Deze controle werd en wordt legalisering genoemd.

Wetgeving zoals hierboven omschreven bestond niet voor tolken. Het kwam wel geregeld voor dat een rechter tijdens bepaalde zittingen van de tolk verlangde dat hij de tekst van een eed of gelofte opzegde, maar deze beëdiging was alleen die ene zitting van kracht. De beëdigde tolk zoals wij die nu kennen bestond tot 1 januari 2009 dus niet. In het kader van een kwaliteitstraject, dat eind vorige eeuw door justitie is gestart ter verbetering van de kwaliteit van tolk- en vertaaldiensten, is aan deze situatie een eind gekomen. Op 1 januari 2009 is de Wet beëdigde tolken en vertalers namelijk in werking getreden. Deze wet verving de Wet Beëdigde Vertalers uit 1878, introduceert 'de beëdigde tolk' en brengt beëdigde tolken en vertalers onder in één wettelijke regeling.